 | KUPS |
| CZŁONKOWIE |
| GRUPY ROBOCZE |
| LEGISLACJA |
| INFORMACJE DLA KONSUMENTA |
| INFORMACJE DLA BRANŻY |
| INFORMACJE DLA PRASY |
| KAMPANIE PROMOCYJNE |
| KONTAKT |
| GŁÓWNY PARTNER PRASOWY |
| PARTNERZY MEDIALNI |
| Archiwum |
| Nowe zdjęcia |
| Strona Główna |
|
KUPS > PRASA O NASAspekty prawne zapewniania uczciwej konkurencji i odpowiedzialność przedsiębiorcy za produkt - artykuł z miesięcznikaPod takim tytułem odbyło się 27 października 2005r. w Warszawie seminarium zorganizowane przez Krajową Unię Producentów Soków. W programie seminarium znalazły się następujące zagadnienia:
zmiany w prawodawstwie krajowym dotyczącym znakowania środków spożywczych wynikające z nowych przepisów Unii Europejskiej,
zasady stosowania oznaczeń przedsiębiorców i ich ochrona,
reklama produktów i odpowiedzialność producenta za treści przekazywane w reklamie
znakowanie i jakość badanych soków i nektarów w świetle badań Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,
aspekty znakowania i jakości w Unii Europejskiej,
znakowanie produktów a „traceability” (identyfikalność)
Zmiany w prawodawstwie krajowym dotyczącym znakowania środków spożywczych wynikające z nowych przepisów Unii Europejskiej przedstawiła Joanna Markowska z Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Do bazowego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju wsi z 16 grudnia 2002 r. w sprawie znakowania środków spożywczych i dozwolonych substancji dodatkowych (DzU NR 220, poz. 1856) wprowadzono następujące zmiany:
- z 29 marca 2004 r. (DzU Nr 58, poz. 563),
- z 28 czerwca 2004 r. (DzU Nr 162, poz. 1703)
- z 20 listopada 2004 r. (DzU Nr 257, poz. 2577)
- z 26 sierpnia 2005 r. (DzU Nr 180, poz. 1499)
- z 14 października 2005r. (oczekuje na publikację)
W związku z koniecznością wdrożenia do przepisów krajowych zapisów Dyrektywy 2005/26/WE z 21 marca 2001 r., ustanawiającej listę składników lub substancji wstepnie wyłączonych z załącznika IIIa do dyrektywy 2000/13/WE, została przygotowana kolejna nowelizacja rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie znakowania środków spożywczych i dozwolonych substancji dodatkowych. Rozporządzenie z 26 sierpnia 2005 r. wprowadzające te zmiany zaczęło obowiązywać od 25 listopada 2005 r. W załączniku do ww. rozporządzenia przedstawiono wykaz składników alergennych i substancji, które nie muszą być znakowane, z wyraźnym odniesieniem do nazwy skłądnika alergennego do 25 listopada 2007 r.
Aktualnie Dyrekcja Generalna Komisji Europejskiej ds. Zdrowia i Ochrony Konsumenta prowadzi analizę przepisów dotyczących znakowania pod kątem ich unowocześnienia i uproszczenia. W 2006 r. na pewno nastąpią nowe zmiany w przepisach unijnych dotyczących znakowania, m.in. mogą one dotyczyć określenia minimalnych wymagań czytelności oznaczania (wielkość czcionki).
Uczestników seminarium szczególnie zainteresowała kwestia odpowiedzialności za jakość produktu. J. Markowska poinformowała, że zgodnie z przepisami odpowiedzialny za jakość jest ten podmiot, którego dane widnieją na opakowaniu.
Dużym zainteresowaniem cieszyły się wystąpienia prawników z Kancelarii Prawnej Traple, Konarski, Podrecki Sp. J. – dr. Pawła Podreckiego i dr. Zbigniewa Okonia na tematy: - Zasady stosowania oznaczeń przedsiębiorców i ich ochrona oraz – Reklama produktów i odpowiedzialność producenta za treści przekazywane w reklamie.
Zasady stosowania oznaczeń przedsiębiorców i ich ochrona – Oznaczenie produktów spełnia wiele funkcji, m.in. funkcję reklamową. Oznaczenie produktów jest rozumiane jako oznaczenie indywidualizujące lub opisowe, które jest związane z towarem lub usługą. Oznaczenie musi być prawdziwe i nie może wprowadzać w błąd. Przy oznaczeniu towarów przedsiębiorca obligatoryjnie musi przestrzegać przepisów prawnych dotyczących tego zagadnienia. Oznaczenie towarów i usług, które jest czynnikiem nieuczciwej konkurencji na podstawie ustawy o zwalczaniu nie uczciwej konkurencji ( w skócie UZNK) odwołuje się do przesłanki wprowadzania w błąd. Wprowadzanie w błąd może dotyczyć pochodzenia lub innych istotnych cech, takich jak: jakość, składniki, sposób wykonania, przydatność, możliwość zastosowania, naprawa, konserwacja, zatajenie ryzyka. Czynem nieuczciwej konkurencji jest też działanie sprzeczne z dobrymi obyczajami. Jednak działanie takie , jako ocenne i niemierzalne, jest trudne do udowodnienia. Jedynie parametry mierzalne są oczywiste. Przy udowodnieniu wprowadzania w błąd poprzez oznaczenie na podstawie UZNK porównywane są nie tylko konkretne elementy: słowne lub graficzne, symbole, rysunki, wizerunki, slogany, nazwy geograficzne, ale również kolorystyka (tzw. wizualizacja). Użycie oznaczenia tożsamego, ale także podobnego może wywołać pomyłki w granicach możliwości wprowadzania w błąd. Ponadto wprowadzanie w błąd może nastąpić w przypadku towarów zbliżonych i może dotyczyć także opakowań, w tym ich kształtu. Przy badaniu czy dane oznaczenie wprowadza w błąd, dokonuje się oceny całościowej; ważne jest, aby każdy element indywidualny lub oceniany łącznie jako element całości pełnił funkcję odróżniającą.
Należy odróżnić wprowadzanie w błąd od istnienia skojarzeń pomiędzy oznaczeniami towarów lub usług. W przypadku, gdy odbiorca jest świadomy pochodzenia i właściwości konkretnego towaru, a nie ogólne skojarzenia z innym towarem lub jego producentem – nie zachodzą przesłanki wprowadzania w błąd. Korzystanie jednak z oznaczeń podobnych jest zachowaniem wywołującym skojarzenia z innym towarem lub jego producentem, które niosą w sobie cechy nieuczciwego wykorzystania renomy.
Odpowiedzialność za wprowadzanie w błąd oznaczeniem
Odpowiedzialność ponosi producent, ale także może ją ponieść każdy podmiot, który uczestnicząc w działalności gospodarczej, wprowadza towar lub usługę do obrotu.
Z roszczeniami mogą wystąpić: przedsiębiorcy, różnego rodzaju organizacje, których celem jest ochrona interesów przedsiębiorców lub konsumentów, a także przedstawiciele kontroli urzędowej, w tym także Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
Odpowiedzialność cywilna
W przypadku udowodnienia czynu nieuczciwej konkurencji, w tym wprowadzania w błąd, przedsiębiorca, którego interes został naruszony, może żądać:
- zniesienia niedozwolonych działań
- usunięcia skutków niedozwolonych działań
- złożenia jednorazowego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści w odpowiedniej formie,
- naprawienia wyrządzonej szkody na zasadach ogólnych
- wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści na zasadach ogólnych
- wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści na zasadach ogólnych
- zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny, związany ze wspieraniem kultury polskiej lub ochroną dziedzictwa narodowego
- jeżeli czyn nieuczciwej konkurencji był zawiniony.
Sąd na wniosek uprawnionego może orzec również o wyrobach, ich opakowaniach, materiałach reklamowych i innych przedmiotach bezpośrednio związanych z popełnieniem czynu nieuczciwej konkurencji. W szczególności sąd może orzec ich zniszczenie lub zaliczenie na poczet odszkodowania.
Odpowiedzialność karna
Zgodnie z art. 25 UZNK: „ Kto oznaczając lub wbrew obowiązkowi nie oznaczając towarów lub usług, wprowadza klientów w błąd co do pochodzenia, ilości, jakości, składników, sposobu wykonania, przydatności, możliwości zastosowania, naprawy, konserwacji lub innych istotnych cech towarów lub usług albo nie informuje o ryzyku, jakie wiąże się z korzystaniem z nich, i naraża w ten sposób klientów na szkodę – podlega karze aresztu albo grzywny”.
Reklama produktów i odpowiedzialność producenta za treści przekazywane w reklamie
Reklama wprowadzająca w błąd to taka, która zawiera informacje fałszywe lub mogące mylić odbiorcę; mogą dotyczyć wszystkich elementów reklamy, a więc: tekstu, grafiki, opakowania produktu. Oceny wprowadzania w błąd dokonuje się zawsze z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy, ale odbiorcy świadomego.
Przykładami reklamy wprowadzającej w błąd, zawierającej fałszywe informacje, jest np.: „jedyny prawdziwy sok”, „wyłącznie naturalne składniki”.
Przykłady reklamy zawierającej mylące informacje: „gwarantowane efekty już po 7 dniach kuracji”, „złota nagroda na targach w Londynie”.
Dozwolona jest reklama porównawcza, ale musi być ona zgodna z dobrymi obyczajami. Odpowiedzialność za reklamę, która została uznana za czyn nieuczciwej konkurencji, ponosi także agencja reklamowa, która ją wyprodukowała.
Jakość handlowa soków i nektarów w świetle kontroli GIHARS- referat zaprezentowała Magdalena Wantuch z Wydziału Kontroli Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych i Środków Produkcji GIHARS.
W przypadku soków i nektarów Inspekcja IJHARS przeprowadza kontrolę za zgodność z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 30 września 2003 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej soków i nektarów (DzU, poz. Nr 1735 z póź. Z.m.). W latach 2004 – 2005 w ramach urzędowej kontroli żywności w Centralnym Laboratorium GIHARS w Poznaniu wykonano analizy laboratoryjne łącznie 185 próbek, w tym 135 próbek soków i nektarów oraz 50 próbek zagęszczonych soków owocowych.
Kontrolą objęto sok/nektar/zagęszzcony sok: jabłkowy, pomarańczowy, z czarnych porzeczek, grejpfrutowy, pomidorowy, przecier /nektar bananowy oraz nektar brzoskwiniowy.
W wyniku kontroli stwierdzono zafałszowanie 20 próbek, pojedyncze odchylenia w przypadku 12 próbek, graniczną zawartość owoców w przypadku 9 próbek produktów z czarnych porzeczek. Badania te wykazały że niektóre soki były rozcieńczone, dokwaszone na opakowaniu dodatku kwasu cytrynowego oraz w niektórych nektarach zawartość soku owocowego była mniejsza od wymaganej. Stwierdzono także, że do niektórych nektarów z czarnych porzeczek dodano inne surowce, np. sok z aronii ( o czym świadczyła wysoka zawartość D-sorbitolu).
W trakcie kontroli ocenie poddano także znakowania opakowań. Najczęściej kwestionowano:
- brak informacji „wyprodukowano z soku zagęszczonego” lub nieumieszczanie jej w pobliżu nazwy
- podanie określenia „ minimalna zawartość owoców minimum... %” w innym niż nazwa polu widzenia lub nieumieszczanie jej w ogóle
- podanie nazwy produktu, daty minimalnej trwałości oraz zawartości netto w róznych polach widzenia
Aspekty znakowania i jakości w Unii Europejskiej – przedstawił Martin Greeve, Project Manager SGF/QUISEE.
Martin Greeve przedstawił akty prawne dotyczące znakowania, obowiązujące w UE. Głównym z nich jest Dyrektywa 2000/13/EC,, zawierająca wytyczne znakowania. Zwrócił uwagę, iż nazwa produktu musi znaleźć się na opakowaniu, jednak przepisy nie określają miejsca, w którym powinna być umieszczona . Nazywa soku / nektaru pochodzi zawsze od nazwy owocu, z którego zastał on wyprodukowany i powinna być uzupełniona informacją „wyprodukowano (częściowo) z soku zagęszczonego”. Informacje te mogą być dzielone, tzn. mogą być umieszczane w dwóch oddzielnych wierszach. W przypadku soków słodzonych (dodatek cukru w ilości większej niż 15g/l) nazwa powinna być uzupełniona określeniem „słodzony lub z dodatkiem cukru”; należy także podać maksymalną ilość dodanego cukru w przeliczeniu na suchą substancję i wyrażoną w g/l. Jeżeli jest to ilość poniżej 15 g/l, informację o jego dodatku zamieszcza się tylko w wykazie składników. Dodatek miazgi i komórek powinien być na opakowaniu zaznaczony. W przypadku nektarów w pobliżu nazwy powinna znaleźć się także informacja „zawartość owoców minimum... %”.
M.Greeve bardzo dokładnie omówił wszystkie inne wytyczne znakowania soków i nektarów owocowych. Poinformował także, że w UE wkrótce rozpoczną się prace zmierzające do weryfikacji dyrektywy o znakowaniu wartością odżywczą (Dyrektywa 90/496); rozpoczęła się już dyskusja nad Wytycznymi Dziennego Zapotrzebowania (GDA) – są to typowe dzienne poziomy składników odżywczych dla większości osób, które dają konsumentom punkty odniesienia, względem których mogą oni ustalić, ilość składników odżywczych dostarczanych z żywnością w porównaniu z ilością zalecaną. Informacje te pomaga zrozumieć, jak można zestawić wszystkie produkty żywnościowe w zbilansowana dietę, jak najlepiej konstruować indywidualną, najodpowiedniejsza dietę. Wytyczne takie jak (GDA) w przyszłości mogą być obligatoryjne umieszczone na opakowaniach.
M.Greeve przedstawił także niezgodności dotyczące autentyczności soków i nektarów owocowych mające w krajach unijnych. Do najczęściej występujących niezgodności w 2004 r. w Unii Europejskiej należały;
- zaniżony ekstrakt soków (mniejszy niż podany w Kodeksie Praktyki AIJN)
- dodatek innych (obcych) owoców
- niezadeklarowany dodatek cukru
- niezadeklarowany dodatek kwasów
- nieodtworzenie aromatu, głównie w nektarach
- niewłaściwe aromaty (powinny być wyłącznie z danego owocu FTNF)
- dodatek wody do soku bezpośredniego
- niewłaściwa jakość wody dodano do soków odtworzonych z soków zagęszczonych i do nektarów.
Znakowanie produktów a „traceability” (identyfikowalnosć) – oferta firmy Viddeojet Technologies SP.zo.o. Firma przedstawia ciekawą ofertę drukarek do znakowania opakowań środków spożywczych oraz metody znakowania.
Po przedstawionych referatach wywiązała się burzliwa dyskusja, dotycząca przede wszystkim znakowania.
"Przemysł Fermentacyjny i Owocowo - Warzywny
Nr 2/2006
|
| ZALOGUJ SIĘ |
| Dzisiaj |
10 lutego 2012r.
Imieniny: Jacka i Scholastyki
| AKTUALNOŚCI |
| SZUKAJ NA STRONIE: |
| Nowe zdjęcia |
|
